Actieve nabehandeling van extensorpeesletsels

Actieve nabehandeling van extensorpeesletsels Behandeling van zone 4-7 met behulp van het ICAM protocol 28 Nederlands Tijdschrift voor Handtherapie, November 2012 Sylvia Pellekooren* Bij de nabehandeling van extensorpezen wordt door de meeste handtherapeuten en artsen in Nederland een keuze gemaakt tussen statisch nabehandelen of passieve mobilisatie door middel van Early Controlled Motion (ECM). Er is echter nog een derde mogelijkheid namelijk door middel van een Early Active Motion (EAM) protocol. Bij deze nabehandeling wordt er actief aangespannen. Deze methode is relatief simpel, tijd- en geld besparend en laat zowel op de lange als korte termijn vergelijkbare resultaten zien met passieve mobilisatie door middel van een dynamische spalk. In dit artikel wordt deze actieve vorm van nabehandelen onder de aandacht gebracht met behulp van het protocol Immediate Controlled Active Motion (ICAM).

Lees hier het hele artikel in “Het Nederlands tijdschrift voor handtherapie” vanaf pagina 28.

Harapan Jaya

15079015_205608743219340_4825759932024786652_n

In november 2016 ik als handtherapeut in het revalidatiecentrum Harapan Jaya in Siantar (Sumatra, Indonesië) een kleine start gemaakt met het opzetten van de handtherapie aldaar. 
Onder leiding van Zuster Jeannette en de andere Franciscaner zusters, zijn er door twee plastisch chirurgen Dr Erik Walbeehm en Dr Michiel Vaandrager 54 kinderen geopereerd aan contracturen na brandwonden en uitgebreide Schisis (hazenlip). Dr. Eric Bokhorst en Lous Houniet zorgden met name bij de Schisis operaties voor een veilige narcose/intubatie. 

 

 

15123045_205609076552640_117733922500641374_oAlle operaties in deze twee weken zijn goed verlopen, de kinderen deden het heel erg goed ondanks dat het erg ingrijpend voor hen was. Het leed wat zij echter al doorgemaakt hadden, maakte dat het al heel sterke kinderen waren. 
Na de operaties aan de contracturen van armen en handen, konden wij een tijdelijke gipsspalk maken waardoor de stand gewaarborgd werd. 
Uitleg en het uitbreiden van kennis bij patiënten, therapeuten en familie blijft toch heel belangrijk, al viel dat soms niet mee. Bahasa Indonesia is voor ons lastig, laat staan de lokale Batak-taal!

We hopen een begin gemaakt te hebben met de handtherapie in Harapan Jaya, maar we zijn er nog niet. Heel veel dank aan alle fysiotherapeuten in het centrum in Siantar en zeker ook aan alle stoere patiëntjes! 

Sandra Garrelds